Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 2022. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 2022. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

ΔΕΛΦΙΚΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΜΑΤΑ

 

Λεπτομέρεια άνω μέρους επιγραφικής στήλης

Ανακάλυψα ένα βιβλίο που περιέχει τα Δελφικά παραγγέλματα μεταφρασμένα σε όλες τις κυρίαρχες γλώσσες του κόσμου από τις εκδόσεις Έσοπτρον.

Πιο συγκεκριμένα χάρηκα το συγγραφικό πόνημα όταν το κράτησα στα χέρια μου και το φυλλομέτρησα. Θυμάμαι πως με ρώτησε η εκδότρια κα Αθανασία Στέφου – Βουδούρη, πως θα μπορούσε να έχει μια αρχαία επιγραφική στήλη στην βιτρίνα του καταστήματός τους στην οδό Πανεπιστημίου.   Της πρότεινα την δημιουργία μιας στήλης που θα ήταν συμβατή με τα σπαράγματα που έχουν φθάσει ως τις μέρες μας.  Ο κατάλληλος άνθρωπος που ξέρει να ακούει και να δημιουργεί συμβατικά αλλά και καλλιτεχνικά δημιουργήματα υπήρχε. Ήταν ο Δημήτρης Βικάτος της εταιρείας Φίλεργον. 

Σχεδίασα με χαρά μια επιγραφική στήλη που θα στερεωνόταν πάνω σε ένα τραπεζοειδές σπάραγμα με αρμούς σύνδεσης, και όλα τα υπόλοιπα πήραν τον δρόμο τους.  Οι κατασκευές εσωτερικά μελετήθηκαν να έχουν ανθεκτικό σκελετό από κόντρα πλακέ, ντυμένο με κατάλληλα επεξεργασμένη διογκωμένη πολυστερίνη που παλαιώθηκε κατάλληλα με πατίνες. 

Θεωρώ πως είναι αναγκαίο πέρα από την μελέτη και συγγραφή ρόλων της ζωής μου, να λειτουργώ και χειρωνακτικά από χόμπι.  Έτσι η χαρά μου έγινε ακόμη μεγαλύτερη όταν χάραξα κι εγώ τις σοφές φράσεις πάνω στο υλικό και στην συνέχεια δώσαμε την παλαίωση του χρόνου μέσα από τις φθορές. 

Γράφοντας τις τόσο απλές και κατανοητές εντολές των σοφών της αρχαιότητας, μου έφεραν στη σκέψη μια λύπη για την περίπλοκη και ανούσια ζωή που διαθέτει ο πολιτισμός μας, καθώς είναι στηριγμένος σε αξίες - διανοήματα που δεν εδράζουν στην σοφία της φύσης. 

Στις κουβέντες που κάναμε κατά την δημιουργία του έργου με τους κατασκευαστές, εντοπίσαμε πως θα είχε τεράστια αξία  αν αυτά τα 147 συν τρία παραγγέλματα των Δελφών διδάσκονταν στα παιδιά. Τότε θα είχαμε δημιουργήσει μια άλλη κοινωνία, εντελώς διαφορετική από αυτήν που καταδυναστεύει τον άνθρωπο. Ίσως αυτά τα δωρικά διατυπωμένα παραγγέλματα, να είναι το κατάλληλο υλικό για την επόμενη παγκόσμια αναγέννηση του Ανθρώπινου είδους, αφού βέβαια πρώτα διανύσει την παρούσα περίοδο με πόνο, φόβο και έκπτωση αξιών. 

Αν τα αναζητήσετε, έστω ηλεκτρονικά, και να ταξιδέψετε στη σοφία τους, ίσως να ανοίξει στον ορίζοντα της σκέψης μας, αργά και σταθερά, ένας διαφορετικός κόσμος για όλους μας…

 


 
 
Η στήλη πάνω στην βάση του σπαράγματος
 
 
Τοποθέτηση της στήλης από τον Δημήτρη Βικάτο.




 
   






Σκέψεις κατά το ξεκίνημα της σειράς Γλυκάνισος

 
 
 

 

Γλυκάνισος. Μία λέξη που ακουμπά στην υπόθεση της κοινωνικής σειράς που ανέβηκε από την τηλεοπτική συχνότητα του ΣΚΑΪ για την περίοδο 2022-2023. Θυμάμαι ακόμη την στιχομυθία με την Κωνσταντίνα Λαψάτη, μετά το τηλεφώνημα που δέχτηκα και ενώ δουλεύαμε διορθώνοντας ένα επεισόδιό μας από την σειρά Γεφυραίοι  κατά την ημέρα που μου προτάθηκε η συμμετοχή μου στη σειρά, και πριν ακόμη διαβάσω από το email μου τα δύο πρώτα επεισόδια που μου είχαν στείλει.

-            Μόλις μου έκαναν πρόταση για μια νέα σειρά που θα βγει στην τηλεόραση.

-            Από ποιόν;

-            Από την Tanweer

-            Ποιος το γράφει;

-            Ο Κυρίτσης

-           Ο γνωστός;

-          Ναι, ο Γιώργος Κυρίτσης.

-            Να πας.

Δεν συζητήσαμε τίποτα άλλο και αμέσως μετά τα δύο πρώτα επεισόδια που διαβάσαμε νιώσαμε εναρμονισμένοι με αυτήν την αυθόρμητη πρώτη συζήτησή μας. Ο Χίτσκοκ έλεγε πως για να φτιάξεις μια καλή ταινία χρειάζεται τρία πράγματα να είναι καλά: «Το σενάριο, το σενάριο και το σενάριο». Πέρα όμως από την πρώτη εντύπωση, διαπίστωσα αργότερα πως όλοι οι συμμετέχοντες έδιναν -και συνεχίζουν να δίνουν- τον καλύτερο εαυτό τους για να δημιουργήσουν μια  κινούμενη εικόνα που φέρνει καλά ζυγιασμένα ερωτήματα στο τώρα της ζωής μας μέσα από την επικαιρότητα. Ο λόγος για αυτήν την έντονη πληθυσμιακή αλλαγή στη χώρα μας αλλά και ολόκληρης της Ευρώπης, από μετακινήσεις πληθυσμών εκτός ηπείρου, για την οποία οι αιτίες δεν εξηγούνται εύκολα σε συζήτηση καφενείου.

Ο ρόλος του Θόδωρου που μου προτάθηκε -και δέχτηκα- είναι άκρως ενδιαφέρων. Πρόκειται για έναν χαρακτήρα που ξεκινά στην σειρά ως κηπουρός στο σπίτι των Δεμίρηδων (επώνυμο πρωταγωνιστικής οικογένειας).  Είναι ένας ηλικιωμένος υπάλληλος που αγαπά τη ζωή της οικογένειας των πρωταγωνιστών όπως και τον κήπο που διαθέτουν.  Ο σεναριογράφος με την ομάδα του, μέσα από αυτό τον ήρωα κρατά μια ισορροπία σύνδεσης της παράδοσης χιλιάδων χρόνων μέσα από την  γλώσσα μας με το σήμερα. Στην καθημερινότητά του ο Θόδωρος χρησιμοποιεί αποφθέγματα από το ξεχασμένο παρελθόν, αλλά κυρίως ενδιαφέρον έχουν οι αντιδράσεις του σε όσα συμβαίνουν. Οι αντιδράσεις του, έχουν ένα ήθος που δικαιολογούν την άποψη πως «οι αρχαίοι δεν ήταν σπουδαίοι γι αυτά που είπαν αλλά για αυτά που έζησαν».

Δεν θα σημειώσω τους συντελεστές και τους εξαίρετους ηθοποιούς που πλαισιώνουν την μυθιστορία της σειράς. Είμαι σίγουρος πως είστε ενημερωμένοι, αλλά θα αφήσω και στο τέλος της γραφής έναν σύνδεσμο που αναφέρονται εκτενώς.  Σε αυτήν την προσωπική μου σελίδα θα ανεβάσω μια σκηνή μόνο με την πρώτη ηθοποιό που έκανα γύρισμα σε αυτήν την σειρά, την Γιούλη Γεωργακοπούλου, για να πάρετε μια γεύση των προαναφερομένων μου σχετικά με την γραφή του Γιώργου Κυρίτση και γιατί όχι να βρεθούμε παρέα μέσα από τις μικρές οθόνες για όσο διάστημα θα ταξιδέψουμε τον λόγο στις ψυχές των τηλεθεατών.
Να είστε καλά και πέρα από την τηλεόραση υπάρχει και η ζωή στην οποία οφείλουμε όλοι να βγούμε νικητές.  Νικητής για τη δική μου αντίληψη είναι ο άνθρωπος αυτός, που μέσα στην βία της ανθρώπινης φύσης, μπορεί και συνεχίζει να ζει συνειδητά.  

  Υ.Γ
Παλαιότερη δημοσίευση με τους συντελεστές της σειράς ΕΔΩ

Το αίνιγμα του χαμένου Θεού.

 

 
 
 
Στην φωτογραφία εικονίζονται ο Δημήτρης Μαύρος με τον Γιώργο Μπένο.

 
 
«Το αίνιγμα του χαμένου Θεού» του Χριστόφορου Χριστοφή σε Μουσική Νίκου Ξανθούλη παρουσιάστηκε την 1η Αυγούστου 2022  στο Αττικό Άλσος,, θέατρο «Κατίνα Παξινού». Θα παρουσιαστεί ξανά στις 22 Αυγούστου στο Κορωπί και στις 3 Σεπτεμβρίου 2022 στους Δελφούς. 
 
Ηθοποιοί: Βασίλης Αθανασόπουλος, Βερόνικα Αργέντζη, Γιάννης Λασπιάς, Δημήτρης Μαύρος, Γιώργος Μπένος
Συμμετέχει επί σκηνής ο αρπίστας Θοδωρής Ματούλας
Βοηθός Σκηνοθέτη: Δημήτρης Κακαβούλας
Σκηνογράφος, Σκηνικά: Κώστας Ζωγραφόπουλος
Επιμέλεια Κουστουμιών: Εριέττα Βορδώνη
Σχεδιασμός φωτισμών, Φώτα: Αζαατ Χαραλάμους και Μανώλης Μπράτσης
Ηχοληψία, σχεδιασμός ήχου: Νίκος Καραπιπέρης
Παραγωγή: Τέχνης Πολιτεία
 
 
Το έργο αναφέρεται στους τελευταίους μήνες της ζωής του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Βαβυλώνα. Σε ό,τι αφορά την δημιουργία των σκηνικών,  θα ήθελα να αναφέρω πως κυριαρχεί ένα ξερό τοπίο χώματος στο πάτωμα και πάνω του κείτονται σπαράγματα αρχαίων ανακτόρων. Κεντρικά σε μία βάση κιόνων παρουσιάζεται η φυλακή που είναι κεντρικό ζήτημα του έργου παρουσιάζοντας την ύβρη της εξουσίας πάνω στη ζωή.  Λιτή σκηνική εικόνα ταιριαστή με τον ποιητικό στοχαστικό λόγο του συγγραφέα. 

Περισσότερα στοιχεία για το έργο αναζητήστε εδώ.